Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

Als Buddha op de Tacx

buddhaHoewel het voorspelde noodweer gisteravond uiteindelijk best meeviel, hing er wel een onweersbuitje boven Leiderdorp juist toen ik mijn training op de planning had staan. Dat werd dus de Tacx onder het bed uit halen en even een uurtje zweten voor de tv. Inmiddels heb ik de kunst van het Tacx’en wel onder de knie. Ik heb gelukkig ook nooit echt er op gestunteld. Wel ben ik een of twee keer eraf gevallen toen ik overmoedig – met te weinig concentratie, op hoge snelheid – aan het fietsen was. Met één kleine beweging lig je er dan namelijk al af. Inmiddels gebeurt me dat niet meer. Maar met handen los of op een andere manier dan eerst steunend op een stoel of tafel die Tacx opklimmen, dat lukt me nog niet. Een kwestie van nog wat langer oefenen, denk ik. Waar ik ook nog even op moet oefenen is het met één hand op het stuur Tacx’en. Of anders gezegd: met één hand los. Dat trucje heb ik nog niet onder de knie. En dat is best lastig. Als ik een andere tv-zender wil opzetten, of een nummer wil overslaan op mijn mp3-speler, dan moet ik eerst tot stilstand komen, leunen op die stoel of tafel, en de handeling verrichten. Dat geldt ook als die handeling het wegvegen van zweetdruppeltjes is. En zweten doe je op de Tacx! Al na vijf minuutjes voel ik meestal de eerste zweetdruppel zich van mijn voorhoofd naar mijn neus of oorlel bewegen. Dat kriebelt enorm. Maar omdat ik zo min mogelijk wil stoppen tijdens mijn training, en ik die stop-momentjes dus bewaar voor de televisie of mp3-speler, wil ik niet stoppen om zweet van mijn gezicht te vegen. Dat vergt echter best wat discipline. Of Zen. Zoals Liz Gilbert in Eat, Pray, Love (en dan níet de film, maar het boek) leert het prikken van muggen te negeren als ze aan het mediteren is, zo probeer ik die kriebelende zweetdruppels te negeren tijdens het Tacx’en. Soms is dat ontzettend irritant, maar als het me lukt die ongemakken te negeren, dan voel ik me wel altijd enorm boeddhistisch. En sla ik twee vliegen in één klap: ik train op fysiek gebied mijn benen en op mentaal gebied op die Zen. En misschien lukt het me te zijner tijd dan ook nog wel eens die Zen bij wedstrijden toe te passen!

Foto: Flickr Hyve Mind