Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

Deze zomer wordt tourhistorie geschreven

roseDe Pontiac-reclame naar aanleiding van Wim van Est‘s val, het geel van Rini Wagtmans en hoe Gerben Karstens zo goed kon klimmen; ik weet inmiddels precies hoe het allemaal gegaan is. Ik ben meelezer van Rose‘ nieuwe boek, “De 100 opmerkelijkste Nederlanders in 100x Tour” en zo komt de hele Tourgeschiedenis aan mij voorbij. Ik vind het lastig om gebeurtenissen en lijstjes uit het verleden in detail te onthouden, hoe interessant ik het ook vind. Zelfs als het om het recente verleden gaat. Vraag me niet hoe het Tourpodium van bijvoorbeeld 2005 er uit zag, dat zou ik echt niet meer kunnen vertellen – buiten de mogelijke verschuivingen naar aanleiding van Lance’ kattekwaadjes dan uiteraard. Maar doordat Rose me vertelt over de interviews die ze heeft gedaan, over hoe de Tourhelden van weleer nu zijn en omdat ik af en toe een stukje geluidsopname van dat interview mag luisteren gaan alle verhalen voor me leven. Bij Teun van Vliet ben ik meegegaan naar het interview, waar ik een nieuwe wielerheld aan over heb gehouden.

Met een paar van de oud gele-truidragers uit de Tour de France heb ik zelf gefietst tijdens de (beladen) eerste editie van de Yellow Jersey Classic. Maar waar je op zo’n moment eigenlijk gewoon een paar mannen van je vader’s of zelfs je opa’s leeftijd op een fiets ziet stappen, kwamen hun prestaties als wielrenner pas na de verhalen voor in het boek echt tot leven voor mij. En dan wordt het nog specialer dat ik met hen heb mogen fietsen. Elke renner heeft zijn eigen bijzondere ervaring in de Tour, sommige renners hebben er wel meerdere. Het is een feest om te lezen hoe goed de Nederlanders het in de vorige eeuw hebben gedaan, in die grote ronde in Frankrijk. Maar ook al zijn de resultaten de laatste jaren wat minder goed, de verhalen zijn er niet minder mooi om. Vooral het stuk over Lieuwe Westra en Johnny Hoogerland geeft me telkens opnieuw kippenvel – ook al heb ik het inmiddels al zo’n vijf keer in licht veranderde versies gelezen. En als er iets is dat ik inmiddels wel door heb is het dat alleen Parijs halen al een prestatie op zich is. Of dit nu als Rode Lantaarn is of als de renner die het geel mee naar huis mag nemen. (Jammer dat Vansevenant een Belg is, want die nuchtere en guitige Vlaming had niet misstaan in een Tourboek, met zijn drie opeenvolgende Rode Lantaarns.)

Deze week begint de Tour Down Under, de eerste wegwedstrijd van het seizoen. Het seizoen waarin de 100e Tour de France wordt gereden. Een historisch seizoen dus, met een lijst vol bijpassende boeken die binnenkort worden gelanceerd, zoals ook “Thuis voor de Tour” van Anne Spapens en Miesje Bouwman.
Dit boekje van Rose komt in april uit. Ik heb er verder geen enkel financieel belang bij, dus kan ongegeneerd oproepen om het te kopen. Dan kom je in april alvast lekker in de sfeer van de grootste wielerwedstrijd van het jaar. Want hoe je het ook wendt of keert – of de Giro en Vuelta nu spannender zijn of niet – de Tour is de Tour. En met de extra media-aandacht ervoor blijft het iets speciaals. Zeker die 100e editie. Dat wordt Tourhistorie, hoe dan ook!

Afbeelding: De Fontein-Tirion

67833_wielertaals1Deze blog kan ook gelezen worden op Wielertaal.nl.