Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

Een leven lang leren

15-januari-avantiOok na een jaar in de wielrennerij maak je nog meermaals ‘eerste keren’ mee. Zoals ik nu voor de eerste keer opnieuw moet gaan wennen aan het koersseizoen na een winterstop en een paar maanden wintertrainingen. Dat vereist weer even wat gewenning, ik moet duidelijk eerst wat koershardheid opdoen voor ik weer lekker meefiets. Gelukkig is het pas januari, dus ik heb nog even om de vorm echt te perfectioneren.
Vorige week stonden er bij de eerste wintercompetitie van WV Avanti al aardig wat Swabo-heren en -dames aan de start. Maar het ging toen nog niet helemaal oké. Ik startte bij de A’s, maar moest me al gauw laten afzakken naar de B’s. Waar ik de groep vervolgens ook nog een paar keer moest laten gaan. Niet echt succesvol dus. Maar het seizoen is nog lang, het is pas januari. Daar hield ik me maar aan vast.

Deze week was het een stuk drukker. De blauwe en hot pink brigades waren in grote getalen aanwezig. Mooi, een groter peloton! Daardoor kan je net wat beter uit de wind zitten, een techniek die ik nog niet vlekkeloos beheers. Ondanks dat mijn start bij de A’s deze keer een stuk beter ging moest ik mij opnieuw naar de B’s laten afzakken. Daar had ik op gerekend en was dus geen probleem. Op deze manier kan ik oefenen op een snelle start (niet mijn sterkste punt) en zie ik wel hoe lang ik de snelle mannen kan blijven volgen. Toen ik eenmaal bij de B’s aangesloten was, die op een lekker gangetje over het parcours tuften, merkte ik dat ik niet meer zo geconcentreerd reed. Op een gegeven moment was ik op mijn gemakje wel erg ver van achteren komen te zitten. Als het peloton nú breekt, dan heb je echt een probleem!, riep ik in gedachten naar mezelf. Drie keer raden wat er op dat moment gebeurde; het peloton brak en ik moest als een malloot terug rijden. Dat lukte niet. Toen we de bocht door waren en vol in de wind zaten werd het gat tussen mij en het peloton steeds groter. Wat een stomme fout! Ook daar moet ik dus duidelijk weer aan wennen, dat hoort óók bij het opbouwen naar je seizoen. Koersen zijn niet zoals trainingsritjes, waarbij er netjes op elkaar gewacht wordt als er een gat zit. Duh! Die mentaliteit van ‘de dood of de gladiolen’ moet dus nog even wat meer ingebakken raken. Maar volgende week hebben we weer een herkansing. En de week erna weer. En als de echte wedstrijden gaan komen, dan ben ik er klaar voor. Ready to rumble!

Foto: Sophie de Ruijter