Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

Fietsen is vrijheid blijheid

Je moet soms egoïstisch zijn als je met je sport bezig bent. Zelfs op mijn beginnersniveau (maar met ambitie!) is dat het geval. Na een rustdag vanwege mijn kleine valpartij en een extra rustdag vanwege een kleine reparatie aan mijn fiets kon ik gisteren eindelijk weer op weg voor een heerlijke avondtraining. Om 19.00u vertrok ik, dus ik zou nooit op tijd terug zijn voor de Dodenherdenking. De twee minuten stilte zouden wel lukken – ik zit immers niet al babbelend tegen mezelf op de fiets. Maar het gaat natuurlijk niet om die stilte an sich, het gaat er om wat je met die twee minuten doet. Wat ik normaal echter tijdens die twee minuten doe, deed ik nu een hele training.

Ik besefte me hoe dankbaar ik ben dat ik gewoon door de Wassenaarse natuur kan rijden, zonder bang te hoeven zijn beschoten te worden of door buitenlandse soldaten gecontroleerd te worden. Dat ik gewoon in mijn felroze outfit mezelf kan laten zien, en me niet hoef te verstoppen omdat ik een ‘verkeerde’ afkomst of religie heb. Dat ik een onschuldige jeugd heb gehad en me ook in mijn studententijd nooit ergens echt druk over heb hoeven maken.

Dit is een bericht met een serieuze lading in mijn vaak zo luchtig blogje. Maar dat mag af en toe wel. Het is immers ‘lest we forget‘. Laten we dat dan ook niet doen.

Foto: Anneke Visser (via nu.nl)