Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

Friends will be friends

Zal ik na al dat gemopper en gezeur ook weer eens een gezellige blog schrijven? Dat is wel zo leuk. Want ik vind het hele wielrennen echt heus héél erg tof. Dat lijkt misschien af en toe niet zo. Omdat het vaak gewoon keihard werken is. En soms heb je een dompertje. Maar verreweg de meeste tijd als ik op de fiets zit ben ik aan het genieten! Zoals gisteravond, op Sloten. Niet vanwege mijn goede benen (hoewel ik die absoluut had), maar vanwege de gezelligheid in het peloton.

sloten111Ik train pas sinds november met de SwaboLadies en begeef me sinds maart van dit jaar pas in het wedstrijdwielrennen. Maar ik ken inmiddels al zo veel aardige mensen! Het is echt leuk om mijn plekje in deze community te hebben gevonden. In het grote dames-peloton zal ik nog wat respect moeten verdienen, maar dat is logisch. Ik kom pas net kijken. Maar over het algemeen zit ik goed op mijn plek.
Mijn ploegmaatjes zijn allemaal schatten, net als de begeleiding trouwens. Inmiddels ken ik echter veel meer aardige mensen. Zoals M. en J. van de andere Swabo-vereniging, WV Avanti. R., die ik heb leren kennen op het NK voor Journalisten, en Rose – die ik heb leren kennen naar aanleiding van hetzelfde evenement. Samen met A. en J. rijd ik vaker een rondje en afgelopen weekend kwam B. ook gezellig mee. En dan zijn er nog al mijn tijdrijdvriendjes en –vriendinnetjes. Een wereldje apart binnen het wedstrijdwielrennen. Een heerlijk wereldje.
Oud-Swabistes A. en N. waren gisteravond ook op Sloten. Wat kan ik veel van ze leren! Toen gisteren de gele rugnummers moesten afsprinten – waar ik bij zat – besloot N. voor ploeggenootje J. en mij de sprint aan te trekken. Wat een snelheid! Ik had haar zien winnen bij de Schermer, dus wist uiteraard wel wat ze kon. Het ging zó snel, dat ik het niet kon bijhouden en ik uiteindelijk nog door twee jongens met gele rugnummers werd ingehaald. Maar het was een goede oefening om aan het eind van een wedstrijd nog zo’n grote inspanning te leveren. En zelf pikte ze daarna weer gewoon aan in het peloton om daarmee haar eigen wedstrijd uit te rijden. Bij de Draai van de Kaai vorige week kreeg ik van N. een aanmoediging, toen ze mij met het peloton dubbelde. Superlief. Want ze kan ook denken ‘pff, beginnelingetje‘.

blogsprint

Dus nee, ik had al eens geconcludeerd dat het er echt niet kattig aan toe gaat in het vrouwenpeloton, en dat geldt eigenlijk voor de hele wielrenwereld. Ik heb het er naar mijn zin! En die korte uitslagen, die komen ook wel. Als ik zo hard blijf trainen met al mijn vriendjes en vriendinnetjes komt die tijd vanzelf. Dus vanavond; trainingskoersje op Avanti!
Fotografie: Duane van der Geld