Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

I’m dreaming of a white christmas, Jaaaja

Een beschamende twee weken heb ik mijn website al niet meer ge-update. Het was niet mijn bedoeling en zal hopelijk ook niet meer gebeuren. Zo’n radiostilte wil namelijk niet zeggen dat ik niet gefietst heb – integendeel. Maar om jullie in één blog nou te vermoeien met alle fietsgebeurtenissen van twee weken lijkt me ook weer een beetje veel van het goede. Doseren is het devies.
Mijn blogactiviteiten hebben stil gelegen om meerdere redenen. Waarvan de belangrijkste een gezellig weekendje London was, zoals ik al had aangekondigd in mijn laatste blog. Ik kon na ruim een jaar eíndelijk weer wat West End-cultuur opsnuiven, wat naast het wielrennen mijn andere dierbare passie is. Twee theaterbezoeken hebben we in dit weekendje gepropt, Les Miserables om mijn schoonbroertje K. deze klassieker te laten zien, en Jersey Boys vanwege de supertoffe muziek. Én we mochten opnieuw genieten van de ‘originele’ Frankie Valli, die na drie jaar nog steeds af en toe in het Prince Edward Theatre te vinden is.

Maar daarnaast stond er ook genoeg sport op het programma. K. wilde graag naar Wembley, mijn zusje ging met hem mee en als de persoon die mij m’n liefde voor Queen heeft meegegeven, wilde mijn vader uiteraard ook graag mee. Ik had eveneens met plezier door het stadion gebanjerd, ware het niet dat ik een koffiedate had met een oud-collega van mijn moeder, die een jaar in London woont.
Zij heeft afgelopen jaar vier keer de Alpe d’Huez op gefietst en houd dus ook erg van wielrennen. Maar daar houden de overeenkomsten niet op! Ze heeft een tweelingzus, net als ik. Houd ontzettend van het theater en vind Les Mis de beste musical in London, net als ik. Haar voorliefde voor London is uiteraard al een overeenkomst en daar komt bij dat ze naast het wielrennen heel veel danst; showdance, jazzdance, modern. Ik ben vier jaar geleden moeten stoppen met dansen omdat mijn voeten al dat op mijn tenen staan niet aankonden. Maar ook ik heb dus enkele jaren intensief gedanst. En wat deze overeenkomsten al deden vermoeden, konden we ‘t goed met elkaar vinden! Misschien kan zij me, als ze weer terug in Nederland is, wat klimtechnieken bijbrengen!
De terugweg van London was helaas wat chaotisch en heeft alles bij elkaar 24 uur geduurd. Maar ach, daar hebben we dan wel weer een mooi weekendje London voor gehad en enkele Kerstsales meegepikt!

Vandaag heb ik voor ‘t eerst sinds het trainingsweekend weer eens buiten gefietst. Met de mountainbike door de met sneeuw bedekte duinen, goede krachttraining. Ik vind die sneeuw heel mooi allemaal, maar wat mij betreft mag ‘t nu toch allemaal wel een beetje ophouden. Anderhalve maand sneeuw vind ik wel genoeg, eigenlijk. Ploegleider H. wil zondag weer met de racefiets op stap, ik zal duimen voor een droge jaarwisseling!

(De Kerstman heeft mij dit jaar voorzien van enkele wielrentechnische cadeautje, een greep uit de selectie: De Muur wielerscheurkalender, lekkere warme sokken van Craft, ProCycling Manager 2008 en mijn toekomstige auto, een (miniatuur-)Fiat 500’tje Abarth … 🙂 )