Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

In dubio

tweede-kamer-stoeltjesOver twee weken zijn alweer de Tweede Kamerverkiezingen en ik weet het nog steeds niet, op welke partij ik moet stemmen. Ik ben dan wel afgestudeerd politicologe, maar dat wil allerminst zeggen dat ik een duidelijk beeld heb van waar ik op wil of zal stemmen. En hoewel ik weet dat tactisch stemmen een doodzonde is voor de democratie, heb ook ik af en toe bij eerdere verkiezingen al eens de verleiding gevoeld om toch een tactische stem uit te brengen. Maar zelfs als ik tactiek buiten beschouwing laat, zou ik het momenteel niet weten. De Stemwijzer gaf aan dat de PVV en PvdA het beste bij mijn standpunten zouden passen – maar het vertrouwen in die Stemwijzer ben ik eigenlijk al verloren toen er eens SGP naar voren kwam als best bij mij passende partij.

Als ik naar de individuele verkiezingsprogramma’s kijk, dan ook kom ik er niet uit. Als ZZP’er ligt het voor de hand om VVD te stemmen, maar omdat ik ook in loondienst werk gaat dat niet meteen op. Dan is juist de PvdA weer gunstiger, met bijvoorbeeld de ontslagbescherming van werknemers. Het Centraal Planbureau heeft uitgerekend dat de SP ons het minste in de portemonnee raakt, wat ook een aanlokkelijk vooruitzicht is. Richt ik me op (top)sport, dan heeft de D66 juist daar aandacht voor.

Aan de andere kant; hoeveel zeggen die partijprogramma’s eigenlijk nog? Het gaat er nu om dat het volk op jou stemt en dan kijken we na de verkiezingen wel of er nog iets van dat programma realiseerbaar is. En zelfs als dat het geval is, en een meerderheid van de Tweede Kamer is het met die plannen eens, dan nog geeft dat niet de garantie dat de plannen uiteindelijk worden uitgevoerd. Zoals nu het geval is met die langstudeerboete, of ‘maatregel’ zoals we het officieel moeten noemen – zijn er een jaar lang debatten gevoerd, demonstraties geweest en lobby-acties uitgevoerd, om vervolgens toch weer te heroverwegen of het in de eerste plaats wel zo’n goed besluit was. Omdat ze nu pas echt inzien dat dat sociale leenstelsel veel méér geld oplevert.
Het zijn geen nieuwe inzichten die ik hier presenteer. Maar ik vind het best irritant, zelfs een beetje angstaanjagend, als ik bedenk dat de politiek eigenlijk één groot zooitje is. Het idee dat de Tweede Kamer onze ‘volksvertegenwoordiging’ is, is al helemaal niet meer als zodanig voor te stellen. Tijdens mijn studie zag je al in het eerste jaar welke medestudenten de politiek in zouden gaan: degenen met de minste realiteitszin en de grootste mond. En die moeten dan ons land gaan regeren. Sindsdien houd ik mijn hart vast.

En ondertussen weet ik nog steeds niet waar ik op 12 september op zal stemmen.

Foto: BNR