Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

Limburgs Sjoenste

Het zit erop! Ik heb mijn allereerste speldje en kan de eerste wielerklassieker op mijn palmares schrijven! Ondanks dat het bloedheet was heb ik de zware variant van de 100km-lange tocht van Limburg Mooiste met succes volbracht. Het was geweldig, ontzettend gezellig en de sfeer was super!

Ten tijde van mijn vorige blog had ik zowel mijn nieuwe fiets nog niet, als ook mijn inschrijving nog niet geregeld. Afgelopen woensdag heb ik deel 1 geregeld, toen ik mijn nieuwe fiets ophaalde bij Van Herwerden in Voorburg. Glunderend keek ik naar hoe mijn trots, mijn Specialized Roubaix, de winkel in werd gereden en aan mij werd getoond. M’n pedalen werden er op gezet, twee bidonhouders met bidons erop (uiteraard ook van het merk Specialized), een pompje erbij en ik was klaar om te gaan.
Na het maandenlange rijden op mijn Scorn was het even wennen. Toen ik  voor het eerst op mijn Specialized ging fietsen stond er flink wat wind, en omdat deze fiets zo ontzettend veel lichter is dan de Scorn was ik de eerste paar kilometer best bang dat ik omver geblazen zou worden. Ook het feit dat je stilstaat wanneer je je rem alleen al aanraakt was even een omschakeling. Maar na een tocht door de duinen met fietsmaatje W. was ik er al helemaal aan gewend en voelde het alsof ik nooit anders had gedaan. Zodra ik op mijn fiets stap voel ik dat het klopt.

Vrijdag vertrok ik al naar het zuiden om mijn inschrijving te regelen. Eerst mijn fiets bij tweelingzus C. in Eindhoven gezet en toen met de trein verder naar Heerlen. Het was al duidelijk dat het ’t weekend van Limburgs Mooiste was, veel fietsers al op weg naar de camping. Het was nog zo’n 8km richting Avantis, het bedrijventerrein waar de start van Limburgs Mooiste zou plaatsvinden en ook de camping lag, dus ik ging met de bus erheen. Gelukkig waren er nog genoeg startplekken over en kreeg ik een envelop met mijn rugnummer, 19136 mee. Mijn eerste startnummer! Het is dan wel een toertocht, maar het is tóch mijn allereerste startnummer. Terug in Eindhoven legde ik netjes al mijn kleren klaar, poetste mijn fiets schoon, pompte mijn bandjes op en, omdat ik mijn Leontien.nl-pakje zou aandoen, lakte mijn nageltjes in Leontien.nl-roze. Helemaal klaar om te gaan!

Gisterochtend in de trein richting Heerlen was vrijwel iedereen op weg naar Limburgs Mooiste. Er stonden alleen al in de fietscoupé zo’n 20 fietsen en daarnaast besloten veel wielrenners ook gewoon hun fiets op andere plekjes in de trein te zetten. Helaas ging iedereen er van uit dat de ander wel de weg naar het Avantis-terrein wist te vinden, dus buiten het station was het even sur-place-en totdat iemand het voortouw nam. We kwamen zo rond half tien aan bij de start, waar ik nog moest wachten op mijn mede-renners K. (het vriendje van mijn zus) en zijn vrienden R. en D.. Om half twaalf kregen we het gele startlabel om ons stuur en gingen we het parcours op. Al 18,000 renners waren vóor ons vertrokken, en nog zo’n 3,000 renners zouden er na ons beginnen.
Het niveau lag gelukkig vrij gelijk binnen ons groepje. Waar ík meer ervaring had in het maken van lange tochten, hadden de jongens meer ervaring in het beklimmen van bergen. Dat gaf een mooie balans. Ik moest, mede omdat mijn ketting niet in het kleinste voorblad wilde gaan, de jongens laten gaan op de 16 heuvels die we op gingen, maar had tot aan het einde absoluut geen problemen tijdens de vlakkere stukken en daar ging dan ook de beuk erin.

Alles bij elkaar vielen de beklimmingen me gelukkig wel mee. De warmte was eigenlijk de grootste boosdoener. Als je eenmaal je tempo had gevonden was het bergop gewoon een kwestie van verstand op nul en trappen. De Gulperberg en Kruisberg Zuid-West waren een beproeving, maar ik hoefde niet af te stappen en in mijn tocht omhoog haalde ik zelfs nog flink wat mensen in ook. Dat was een mooie opsteker en al met al was het een superleuke, gezellig dag! Ik kan niet wachten om volgend jaar weer mee te doen, en dan wellicht wel met de 150 km.

ikkenneth26dennis1Op de website van het Limburgs Dagblad staan enkele foto’s van Limburgs Mooiste, maar ik heb mezelf nog niet gespot. Ik ben wel twee keer boven op een berg gefotografeerd toen ik afgepeigerd aankwam, dus misschien duiken die foto’s ooit nog eens ergens op. Op de website van L1 staat een nieuws-item van een uurtje over Limburgs Mooiste, wat een gezellig sfeerbeeld geeft van de dag.

Gisteren werd echt Limburgs afgesloten met het laatste concert van Gé Reinders met harmonie. Vijf jaar heeft hij getoerd met harmonies en fanfares, vanwege het nummer Bloasmeziek, wat ook zijn nationale doorbraak heeft betekend. Afgelopen seizoen vond de allerlaatste reprise van deze tournee plaats, genaamd ’t Toetje. Voor de laatste keer live, met de Philharmonie van Sittard, het nummer Bloasmeziek gehoord. Volgend jaar gaat Gé weer toeren met muzikanten Pieter en Lucas, waar wij heel blij mee zijn, maar het was mooi om deze dernière mee te maken. Al met al een erg geslaagde dag!