Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

Mijn 1e ‘wedstrijdseizoen’ is voorbij

Gisteravond was de laatste ‘time to shine’ voor de amateur-renners van Swift. De Swift/Neuteboom Dinsdagavondcompetitie had geen punten meer te vergeven, maar om het seizoen af te sluiten werd er nog éen avondje gereden op de Bult. Het weer hielp absoluut niet mee, maar ik besloot ondanks de plenzende regen en windvlagen toch gewoon op mijn fiets te stappen en nog éen avondje souplessetraining op de Bult te doorstaan. Ik was bang dat ik door de slechte weersomstandigheden nog angstiger op mijn fiets zat, maar dat viel gelukkig mee. Het enige vervelende was de stroom water van mijn voorganger die zich in mijn ogen, rondom mijn lenzen wrong en een verschrikkelijke pijn veroorzaakte. Ik heb menig ronde als blind aapje gefietst. Helaas moest ik dit keer echt mijn meerdere erkennen in zowel het A- als B-peloton. Ik kon zelfs niet aanhaken toen R. mij samen met nog een B’er inhaalde.

Maar in de drie kwartier fietsen heb ik de schade weten te beperken tot éen inhaalsessie van de andere B-rijders. Twee van de A-rijders. Maar goed. Er ligt nu een lange winter voor me om me het snot voor de ogen te trainen. Ik ben in ieder geval ook weer wat wijzer over mijn eigen fietsmentaliteit; ik had er totaal geen problemen mee om in de regen, wind, modder en storm te fietsen. In tegendeel, ik genoot echt. Het zal wel iets te maken hebben met de ‘oervrouw’ in me of zo.

Maandag stond ook weer een trainingsrondje met F. op ‘t programma. Superfijn. Ik leer steeds beter hoe je je lichaam het beste kunt trainen op de fiets. F. is zich aan het voorbereiden voor de monstertijdrit van volgende week zaterdag. Wanneer ik samen met K. de Limburgse heuvels aan het bedwingen ben in de Mergellandroute, zal ik denken aan F. en zijn collega M. die 120 kilometer aan het tijdrijden zijn. Geef mij maar bergjes. Regen of niet, ik ga er in ieder geval van genieten!