Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

Nothing to fear, but fear itself

Vanavond begon, voor de verandering, weer eens met een lekke band. Dit keer besloot mijn voorband de brui eraan te geven. Omdat ik door mijn gehele voorraad binnenbandjes heen was, moest ik bij Swift bedelen om een nieuw binnenbandje. Na nadere inspectie bleek ook mijn buitenband niet meer in ideale staat te zijn en kreeg ik een ‘leenwiel’ aangeboden. Dus toen alle A’s en B’s hun eerste rondje aan het fietsen waren bij de Swift/Neuteboom Dinsdagavondcompetitie was ik een wiel aan het vervangen. Geen rustig warm rijden, maar na vijf minuten in éen keer met achterstand de beuk erin.

Ook blijk ik qua wedstrijdrijden éen groot minpunt te hebben; gebrek aan ‘durf’. Conditie-technisch kon ik de B’s goed bijhouden. Maar in de bochten, met ál die renners om me heen, ben ik bang dat ik val. En dan niet zozeer om mezelf te bezeren, maar om anderen een slecht klassement te bezorgen. Ook had ik vanwege mijn leenwiel even geen kilometerteller, en ik weet inmiddels ongeveer hoe ik elke bocht met een bepaalde snelheid moet nemen. Dus hoewel R. mij enigszins probeerde te coachen onder de wedstrijd (waarvoor dank), was het niet het gebrek aan de goede benen, maar juist het gebrek aan durf die mij de laatste plek bezorgde. Wel een DF’je dus, want ik zou deze laatste wedstrijd potdikkeme toch uitrijden!
Durf is nogal essentieel als ik vaker wil gaan koersen. Maar ik denk dat ik mezelf hierin voornamelijk kan verbeteren dóor veel te koersen, door ervaring op te doen. Dat wordt dus nog wat vaker met angstzweet in de handjes wedstrijdrijden tot ik de bochten en het pelotonrijden goed onder de knie heb.