Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

Olympische droom (in duigen)

cav-boonenTom Boonen heeft besloten in zijn opbouw naar de Olympische Spelen niet deel te nemen aan de Tour de France. Mark Cavendish wil juist zowel de groene trui als de Olympische titel binnenhalen. Marianne Vos komt in Londen niet in actie op de baan, om haar kansen op de wegwedstrijd zo veel mogelijk te vergroten. Kirsten Wild doet het juist andersom. Bij de Nederlandse mannen heeft ook Boonen’s ploeggenoot Niki Terpstra – de enige die al zeker is van Olympische deelname – besloten de Tour de France over te slaan. Eens in de vier jaar moeten topsporters hun meestal toch al zo volle wedstrijdprogramma ook nog eens optimaal proberen te combineren met die belangrijke Olympische Spelen. Het winnen van de Olympische titel is voor veel topsporters het summum. Een kroon op de carrière, zodat velen na een medaille op dit evenement dan ook vaak besluiten te stoppen. Om de carrière op het hoogtepunt af te sluiten. Van een Boonen en Cavendish hopen we dat ze na deze Olympische Spelen in Londen nog even doorgaan. En dat zal ook wel. Maar dit Olympische jaar zal maar voor één van de renners en rensters uitpakken zoals gepland. Slechts één van hen mag de gouden medaille omhangen en slechts één van hen heeft profijt van het aangepaste wedstrijdprogramma in het Olympische jaar. En dat is best een beetje cru, vind ik. Het is niet zoals bijvoorbeeld bij voetbal, dat er ruim twintig man mee kunnen delen in de overwinning en dat ze met resultaat hun wedstrijdprogramma bij de commerciële clubs hebben omgegooid. En dat je, zelfs als de winst of het podium niet worden gehaald, jezelf in elk geval nog enigszins tevreden kunt stellen met het feit dat je de poule-fase hebt overleefd, de kwartfinale hebt gehaald, of überhaupt door de kwalificaties bent gekomen. Dat is bij wielrennen niet zo. Slechts één man en één vrouw winnen. Alle 200 anderen in het peloton verliezen. Zwart-wit. Hoe wrang moet het zijn als Tom Boonen zijn zevende deelname aan de Tour heeft laten lopen en Mark Cavendish vervolgens de Olympische titel voor zijn neus wegkaapt? En dat eventueel ook nog na het behalen van de groene trui?! Of hoe moet Marianne Vos zich voelen als Giorgia Bronzini na twee keer op het WK ook bij de Olympische Spelen nipt van haar wint? En ze op de baan dus ook geen kans meer heeft op goud? De frustratie lijkt me ondraaglijk. Het is maar goed dat ik geen topsporter ben, want ik weet niet hoe ik met die druk zou omgaan. Geef mij nog maar gewoon even de druk om een keer een klassieker of criterium uit te rijden. Dat is mij al groots genoeg.

Foto: Cycling News