Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

Omloop het Nieuwsblad, editie 2011

Hoeveel nieuwe indrukken kun je in één dag opdoen? Ik moet het antwoord verschuldigd blijven, want ik heb ze niet meer kunnen tellen. Gisteren was mijn eerste ‘echte’ koers van dichtbij; Omloop het Nieuwsblad. Ik ging mee als reserve en zou de Omloop dus niet rijden – hoewel ‘t niet veel gescheeld had of ik had wel gewoon aan de start gestaan.De reis. Met mijn fiets, die nog helemaal niet wedstrijdklaar was, stond ik om 6.30u bij Swift. Onze nieuwe vrijetijdskleding maakte van ons een echte wielerploeg. Hoewel de grote ploegen natuurlijk al op vrijdag naar België waren afgereisd, zagen we toch ook nog veel station-cars met fietsen op het dak samen met ons naar Gent rijden.

De proloog. Op de parkeerplaats van het Vlaams Wielercentrum Eddy Merckx, de “permanentie”, ontmoetten we onze andere ploeggenootjes. De auto’s werden diréct naast de grote AA-bus gezet – over intimiderend gesproken. Ook andere grote namen als Garmin-Cervelo en Topsport Vlaanderen stonden niet ver bij ons vandaan. Voor dit nieuwe wielrenstertje een bijzonder mooie ervaring – waar ik vorig jaar nog het mooie Holland Sport-filmpje over de Omloop keek zonder te beseffen dat er ook een paar SwaboLadies voorbij komen, rijd ik een jaar later gewoon in diezelfde eliteploeg! Voor zo’n grote wedstrijd als de Omloop sta ik dan weliswaar reserve, maar het deed me toch maar even beseffen waar ik met twaalf maanden hard werken gekomen ben.

De voorbereiding. De meiden die startten maakten zich klaar voor de wedstrijd. Met het bijzonder slechte weer voor deze eerste wedstrijd van het seizoen was het nog even puzzelen welke kleding aangedaan moest worden. Uiteindelijk besloot iedereen met korte broek en lange mouwen te gaan. De Born werd flink op de benen gesmeerd om het nog enigszins warm te krijgen en na de tekening stonden de SwaboLadies om 11.20u vooraan in het startblok.

De wedstrijd. Om 11.30 klonk het startschot voor de officieuze start, de neutralisatie en er kwam een oorverdovend lawaai van alle 200+ rensters die hun pedalen inklikten. Een machtig mooi geluid om te horen, wat ik waarschijnlijk nog vele malen mag meemaken als ik er zelf tussensta. De rensters verdwenen uit beeld, dus G., E., de moeder van J. en ik maakten ons op voor onze taak vandaag; de revitaillering.
Bij de Kluisberg gingen we nog even snel kijken hoe de koers verliep. Vier van onze dames bleken nog in koers te zijn en ook op een bijzonder goede plek te zitten. N. zat helemaal vooraan en niet snel daarachter kwamen ook J., J. en O. redelijk makkelijk de berg op; de drie eerstejaars elitemeiden en de mama die na zeven jaar weer op de fiets stapt!
Bij de revitaillering zaten alleen J. en O. er nog bij, helaas omdat N. had moeten opgeven na een valpartij en lekrijden op een berg waar de volgauto’s niet mochten komen en J. omdat ze écht niet meer verder kon door haar helse rugpijn. Wij gingen N. ophalen bij de finish, die helemaal verkleumd een plekje bij de kachel had gezocht. Terug bij de het wielercentrum sprong ze meteen onder de douche en langzaam kwamen ook de andere SwaboLadies binnendruppelen.

De uitslag. J. was helaas net na de revitaillering tijdens het ontwijken van een kasseienstrook gevallen, dus ook zij had moeten opgeven. O. werd op ongeveer 25 km van de streep door de bezemwagen ingehaald en moest stoppen. Geen roze op de uitslagen dus. Maar wat een geweldige wedstrijd! Dat we tot zo lang in de koers mee hebben kunnen doen, hadden we niet van tevoren verwacht. Als er ook ploegen meerijden die weken in een warm oord hebben getraind, dan weet je dat je daar niet tegen op kunt. Maar Swabo heeft zich zeker laten zien. De winnares van de wedstrijd? Dat was wederom Emma Johansson.

De epiloog.  Zo’n uurtje na de finish hadden de Swabo-meiden gedouched en waren weer warm. Alle tassen werden gepakt en de fietsen werden ingeladen. Maar team manager H. had nog even een verrassinkje voor mij. Want met Marijn de Vries als inspiratie, voorbeeld (ja, zelfs een héél klein beetje als idool…) – en inmiddels collega-renster – wist H. dat ‘t voor mij ook best spannend was om na al die jaren haar blog te hebben gelezen en naar haar op te kijken, haar eindelijk eens te ontmoeten. Dus toen ze samen met I. terugkwam van het douchen sprak hij haar aan en dat heeft deze mooie foto opgeleverd. H. en Marijn; heel erg bedankt!

IMG_2589 Bewerkt
Nu ga ik mij opmaken voor mijn eigen eerste wedstrijd; de Omloop van Strijen. Geen reservepositie meer, maar echt starten. Het ervaren van zo’n grote wedstrijd heeft zeker een kleín beetje zenuwen weggenomen, maar naarmate het dichter bij 19 maart komt zullen de kriebels in het buikje vast weer gaan toenemen! Maar ik heb er zin in; het seizoen is goed begonnen!