Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

Oranje-blauw WK

wknlersDit weekend was oranje-blauw gekleurd. Compleet. En dan met name líchtblauw en oranje. Want hoewel junior Quentin Jauregui in het donkerblauwe tenue van de Fransen nog net een bronzen medaille kon winnen waren álle andere medailles op het WK Veldrijden in Koksijde voor de Belgen (lichtblauw) of Nederlanders (oranje). Wat was het een spectaculair weekend!

Ik heb alleen het WK voor de junioren niet gezien. Maar toen ik in mijn eigen wedstrijdje op RWC Ahoy van de fiets afstapte zag ik nog net de huldiging. Met de Nederlandse Mathieu van der Poel in de regenboogtrui. Een mooie start van het WK-weekend. De drie andere wedstrijden, die voor de beloftes, elite-vrouwen en elite-mannen heb ik wel live gezien. Ik zal hier geen uitgebreide nabeschouwing van geven. Als je het gezien hebt (of nog gaat terugkijken), dan is daar alles al gezegd wat er gezegd moet worden. En mensen die er geen interesse in hebben zal het toch niks zeggen. Maar het was geweldig. Ik heb zelf nog nooit op een veldritfiets gezeten en houd ‘t voorlopig ook maar gewoon bij de weg, maar om te zien is deze sport prachtig!

Bij de beloftes was het echt spektakel om de eerste plek, met de Nederlandse jongens Lars van der Haar en Michiel van der Heijden tegen de Belgische Wietse Bosmans. Wietse zat ontzettend sterk en sereen op de fiets – was het een tijdrit geweest dan had hij zeker gewonnen. En ik had ook wel met hem te doen, toen hij met zó een beteuterd gezicht op het tweede schavotje van het podium moest gaan staan. Maar het ís geen tijdrit geweest en Wietse was niet bijzonder sportief in het opvatten van die tweede plek. Lars en Michiel hebben het spelletje perfect gespeeld en het was 2 tegen 1. Daar hebben ze dankbaar gebruik van gemaakt en dat was rot voor Wietse. Niks aan te doen. Het is een zwaktebod om dan achteraf te blijven nageven op het onsportieve, op-het-randje-gedrag van de Nederlandse jongens. Maar het zal de teleurstelling zijn geweest die sprak.

wkvrouwenBij de vrouwen was het uiteraard al van tevoren duidelijk dat Marianne Vos de titel zou gaan winnen. Daphny van den Brand had haar dan wel op ditzelfde parcours verslagen aan het begin van het seizoen, maar Marianne was toen net van de weg- of de veldritfiets gestapt. Sindsdien heeft ze álle veldritten gewonnen. Dus was deze regenboogtrui geen verrassing. Maar Daphny moest zelfs voor de tweede plek nog wel knokken, samen met Sanne van Paassen, de Belgische Sanne Cant en de Amerikaanse Katie Compton, die vanaf de allerlaatste plek naar het achtervolgende groepje was toegereden. Hoe ze dat heeft gedaan is mij een raadsel. Wat een kracht! Maar gelukkig voor Daphny was Katie daarmee wel leeggereden, en met haar ervaring lukte het haar uiteindelijk toch om met enigszins gemak naar de tweede plek te rijden, vóór Sanne Cant. Ze was tevreden, maar wel ontzettend emotioneel dat het haar laatste WK was. Het lijkt me ook zo lastig om te moeten zeggen dat je stopt. Rationeel is het heel mooi om met haar Wereldbeker-overwinning en tweede plek op het WK te stoppen, maar ik kan me voorstellen dat je tranen met tuiten huilt. Wat Daphny dus ook deed. Nooit meer vlechtjes in het veld.

wkeliteAan de ene kant was de elite-mannenwedstrijd het minst spannend, want de zeven Belgen die aan de wedstrijd meededen vulden uiteindelijk de eerste zeven plekken in de uitslag. Het enige verrassende was misschien de 13e plek van Zdenek Stybar, maar verder was het eigenlijk een ‘open Belgisch Kampioenschap’. Voor de ploegleider van de Belgische ploeg was het dus een beetje achterover leunen. Maar aan de andere kant was het van tevoren wel nog wat onduidelijk wélke Belg die regenboogtrui zou gaan krijgen. Na ronde 1 was het duidelijk dat die trui naar Niels Albert zou gaan. De volgorde in de Belgen achter hem veranderde gedurende de wedstrijd nog wel maar uiteindelijk werd Rob Peeters (hunk!) tweede en Kevin Pauwels (met zijn lelijke rode beenstukken) derde. Jammer dat Tom Meeusen niet nét wat harder had gereden, want dan was het me een podium vol mooie mannen geworden…!

Alles bij elkaar was het een erg mooi weekend, daar in die zandbak in Koksijde. Ik heb zó genoten dat ik er zelfs over zit te denken om volgend jaar eens een veldritfiets te lenen en zelf een poging te wagen. Maar voor nu kunnen we in ieder geval een jaar lang genieten van drie regenboogtruien om de schouders van Nederlanders! Well done, oranje fietsertjes!

Foto’s: CX Magazine, CX Magazine,GVA, HLN.be en Vandaag.be