Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

Overpeinzingen als wielrenster

Zal ik nou wel of niet? Is dit een kwestie van doorbijten en gewoon gaan of moet ik op mezelf letten en binnen blijven? Niet aanstellen of netjes naar je lichaam luisteren? Niet alleen op het gebied van kleren, schoenen, een film uitkiezen of wat voor soort chocolade je wilt, zijn vrouwen wispelturig – ook op het gebied van sport. Ik in ieder geval wel. Al sinds afgelopen dinsdag voel ik me niet zo lekker; verhoogde rustpols, hoofdpijn, aanzwellende verkoudheid en dan nog wat vrouwenprobleempjes toe. Ik besloot het dinsdag rustig aan te doen, maar heb woensdag en donderdag gewoon mijn training afgewerkt.Dat moest ik bekopen met het missen van oud-op-nieuw. Om 23.00u ging ik mijn bedje in, om pas een krappe 14 uur later er weer uit te kruipen. Dat kan natuurlijk gebeuren, maar het is nu ik zoveel sport veel lastiger te bepalen wat ‘goed’ voor je is dan vroeger. Je ging vroeger gewoon een weekend lang in bed liggen en dan kwam je er wel weer bovenop. Maar als je veel sport komen hele trainingsschema’s in de war als je een weekend in bed gaat liggen. En ook al voel je je dan niet zo goed, je wilt niet dat je (basis)conditie achteruit gaat.

Met de derde dag op rij dat ik me niet helemaal oké voelde zat ik vanochtend weer met dit dilemma. Het is eíndelijk een beetje lekker weer, trainer P. zou meefietsen, dus ik zou hem ‘n keertje persoonlijk kunnen ontmoeten en een ploegtraining is ook gewoon superleuk. Maar het zat er niet in, ik besloot in bed te blijven liggen. Niet dat het malen daarmee ophoudt, want dan beginnen vragen als deed ik hier wel goed aan? en ben ik straks wel op tijd wedstrijdklaar? in je hoofd rond te zwieren.

Zeker omdat ik voor mijn gevoel nog best een flinke achterstand heb op de rest van de meiden. Waar zíj trainen om hun basisconditie op wedstrijdniveau te krijgen, train ík om die basisconditie überhaupt een beetje mooi voor de dag te laten komen straks. Een koers ‘maken’ zal mij niet gaan lukken – dat ambieer ik ook niet -, maar eraf gereden worden tijdens de neutralisatie is uiteraard ook niet helemaal mijn doel… Jazeker, dit geeft het aan hoor; de zenuwen voor het aankomende wedstrijdseizoen, mijn eerste echte wedstrijdseizoen zijn in alle hevigheid losgebarsten. Nog een krappe twee maanden, dan staat de eerste wedstrijd op het programma. Ik heb er belachelijk veel zin in, maar heb er af en toe ook nerveuze vlindertjes van in mijn buik.

Het enige wat ik daar nu tegen kan doen is de hele dag warme theetjes drinken, even niks doen en morgen weer ‘ns rustig op de fiets stappen. Hopelijk buiten, maar er kan wel weer wat sneeuw gaan vallen. Dan wordt het de sportschool. In ieder geval ga ik weer even die beentjes laten draaien, want fietsen is ook gewoon véél te leuk om een paar dagen niet te kunnen doen!

Foto: Bristol Rose