Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

Snif. Snif.

Het is eindelijk een beetje minder warm. Gisteren, bij de Ronde van Hazerswoude-Dorp was het echt bijzonder heet en vochtig. In het halve uur voor de start had ik al twee bidonnen leeg gedronken. De meiden die hebben uitgereden moesten telkens opnieuw bevoorraad worden. Maar vandaag is het afgekoeld. Er zit wat regen in de lucht, maar niks ernstigs. Ik kan mijn shirt met lange mouwen aandoen, zonder dat ik stik van de hitte.
Snif, snif. Op mijn gemak rijd ik richting Alphen aan de Rijn. Als het niet harder gaat regenen, ga ik lekker een trainingskoersje rijden bij Avanti. Ik moet nog wat wedstrijdsterkte krijgen sinds mijn ziek zijn afgelopen week, dus dan is het vlakke parcours in Alphen erg geschikt.Snif, snif. Kijk dan, door dit regenachtige weer ga ik zelfs meteen alweer snotteren.afbeelding11Snif, snif. Er valt een grote rode druppel op mijn witte broek. Geen gewoon gesnotter dus, maar een bloedneus! Als klein meisje had ik dat best vaak, maar al sinds mijn puberjaren houdt mijn neus zich gedeisd. En net nu ik mijn mooie hot pink kleding aan heb moet dit oude euvel zich weer voordoen. Zonder zakdoekjes of ander papier op zak stap ik tegenover de Rijneke Boulevard af en laat mijn neus leegdruppelen boven het gras in de berm (gelukkig is het geen koopzondag!). Als het bloedbad enigszins is bedaard keer ik al sniffend om. Het is nog zondagochtend vroeg, dus het is nog niet erg druk op straat. Ik hoef dus niet te veel mensen af te schrikken met mijn bebloede gezicht – hoewel dat achteraf wel mee blijkt te vallen. Een half uur na mijn vertrek sta ik weer thuis.Lichaam, je bent nu ziek geweest, hebt me een peesirritatie en een knieblessure gegeven, en nu deze bloedneus. Houd je nu weer op met me in de weg zitten? Dan kan ik namelijk weer gewoon gaan fietsen. Dankjewel.