Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

Stomme grenslijnen…

Soms ga ik sneller dan mijn lichaam aankan. Niet in kilometers per uur, maar in ontwikkeling. Als wielrenster. Als amateur(top)sporter. In één jaar tijd ben ik van beginnend wielertoerist naar eliterenster gegaan en helaas gaat dat met zowel pieken als dalen. Een loodzware Hills Classic op zondag en een laatste spinningles van het seizoen bij onze sponsor Move4Life, door ploegleider H., op maandag – en toch stond ik nog met redelijk frisse benen aan de start van de Swift/Neuteboom-Dinsdagavondcompetitie. Ik had er zin in, het ging goed. Uit puur enthousiasme peddelde ik de eerste twee rondes op kop. Maar langzaam sloop een zeurende pijn in mijn linkerknie, die zich uitbreidde naar mijn bovenbeen en heup. Ik probeerde het nog te negeren en gewoon door te bijten, maar na een kwartier besloot ik van ellende toch af te stappen. Toegegeven; met tranen van frustratie, dat wel. Maar ook dit hoort erbij. Ik moet niet alleen leren pelotonrijden, de verzuring verbijten en sturen, maar ook de eigen grenzen van mijn lichaam leren kennen. Die grenzen heb ik nu overschreden, dus er zit niks anders op dan mijn lichaam de rust te gunnen om weer aan de goede kant ervan te komen.Bummer.

Foto: Kesgray.com