Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

Swabo ahoy!

Gisteren was de eerste trainingskoers van het seizoen 2011. Zowel bij de Mol in Dordrecht, als bij RWC Ahoy in Rotterdam begonnen de voorjaarscompetities – het is nog midden winter, dus wie die naam bedacht heeft had eerst wel even naar buiten mogen kijken! Het was grijs, koud en nattig weer. Niet echt ideaal, maar ik laat me natuurlijk niet kennen. Gewoon goed aankleden en als je hard fietst word je vanzelf warm.
In Zoetermeer voegde ik me bij team manager H. en ploegmaatje S. en samen fietsten we naar Ahoy.
De wedstrijd begon om 11.00 en om 11.55 zou de bel luiden voor de laatste ronde. 55 minuutjes fietsen; dat moest te doen zijn, dacht ik. Maar helaas werd het weer eens duidelijk wat voor een beginnelinkje ik ben. Na 30 minuutjes stapte ik van de fiets.Probleemgebied 1. Bril.
Halverwege op weg naar Zoetermeer bedacht ik me dat ik mijn bril was vergeten. Geen tijd meer om om te draaien. Dan maar doorfietsen en hopen op niet al te veel nattigheid op de weg. Op Ahoy was er al iemand met een bladblazer het parcours droog aan het blazen, maar helaas hielp dat niet (genoeg). Elke keer als ik te dicht bij mijn voorganger in het wiel kroop kreeg ik een moddersproei in mijn gezicht. En dat is verschikkelijk pijnlijk! Gevolg; niet helemaal geconcentreerd, de benen draaien niet meer maximaal – en je hebt een gat.

20110122ahoy255b3255d1

Probleemgebied 2. Peloton.
Pelotonrijden is een vak apart. Daar ben ik inmiddels wel achter. Waar zit je het best? Hoe handhaaf je je in een groep renners? Ik had wel wát ervaring met de clubwedstrijden op de Bult, maar met een nieuw parcours is het als wedstrijd-groentje toch nog even zoeken…

Probleemgebied 3. Bochten.
20110122ahoy255b4255d1Voor in de bochten gelden exact dezelfde vragen: Waar zit je het best? Hoe handhaaf je je in een groep renners? En hoe behoud ik de optimale snelheid? Klaarblijkelijk ben ik niet echt bang in de bochten. Ik zoef er lekker in. Maar daardoor erger ik me juist aan de (voornamelijk) mannen die de bocht heel rustig nemen, en dan vervolgens gigántisch aanzetten. Want daar ligt mijn zwakke plek juist weer. Mijn ideale lijn in de bochten moet ik dus nog ontwikkelen.

Probleemgebied 4. Kracht.
Ja ondanks vele externe factoren had ik ook gewoon niet genoeg kracht in de benen. Het aanzetten na de bochten vergde zoveel kracht dat de snelheid op een gegeven moment te hoog lag. Met een goede positie in het peloton heb je minder kracht nodig. Maar als je er achteraan bungelt en met een klein gaatje al keihard moet trappen om weer in de groep te komen, dan verbruik je onnodig veel kracht. Dus; nog genoeg te leren!
Daarbij was het gisteren best koud. Elke keer als ik het peloton een rondje liet lopen om later weer aan te pikken, waarbij de snelheid flink terug ging om te herstellen, begon ik helemaal te rillen. Ik kreeg het zó koud. Daarom besloot ik maar om niet nog een half uur op het parcours rond te peddelen – in principe zou ik gewoon het uur uitrijden. Binnen had S. haar gezicht ook al schoongemaakt en samen met mij stapte een Leontien.nl-meisje af. Al het roze uit de koers.

Het was de eerste koers, ik ken het parcours van Ahoy nu en ik heb drie achtereenvolgende dagen drie uur getraind. En vandaag met de ploegtraining had ik nog best oké’e benen. Dus toch zeker een geslaagd weekend. Nu ben ik uitgepoept en ga ik de rest van de dag tegen de verwarming zitten met de beentjes omhoog!