Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

’t Kleine ding heeft even gekoerst

Pink uit het gips, hoofd weer enigszins hersteld, dus: trainingskoersje op Swift bij de Dinsdagavondcompetitie. Mijn pink deed af en toe bij hobbeltjes in de weg nog wat pijn, maar het was zodanig dragelijk dat ik mijn Giant besloot mee te nemen naar zijn eerste oefenkoersje. Met wat moeite had ik een handschoen over mijn linkerhand geschoven, met wat minder moeite over mijn rechterhand, en daar het spalkje overheen. Het klittenband een beetje aantrekken en voilà. Dat moest tijdens het wedstrijdje volstaan.

pinkHet begon lekker. Ik kon goed mee, reed zonder al te veel moeite die Bult op en ook met de hogere snelheid en diepere bochten reed de Giant erg lekker! Van mijn pink had ik in eerste instantie ook niet zo veel last. Wel was ik een beetje bangig op de fiets, wat ik normaal eigenlijk helemaal niet ben. Maar omdat mijn pink als enige vinger aan mijn linkerhand níet om mijn beugels zat gekromd stak hij ‘n beetje uit. Waardoor er toch wel een beetje vrees kwam dat er iemand tegenaan zou rijden, of dat-ie in het stuur van iemand anders zou haken.
Dat gebeurde gelukkig niet. Wel bleek er zich een probleem voor te doen als ik met mijn handen in de beugels ging staan op m’n pedalen. Als ik even flink wilde aanzetten. Want blijkbaar hield ik mijn hand dan zodanig, dat het spalkje van mijn vinger af werd geduwd. Ten eerste bijzonder pijnlijk voor m’n pinkje, ten tweede ook niet handig binnen een wedstrijd. Want ik zag al helemaal gebeuren dat ik het spalkje compleet zou verliezen, het midden in het peloton terecht kwam en het een flinke valpartij zou veroorzaken. Met eventuele nieuwe gebroken pinken tot gevolg.

Halverwege de wedstrijd reed ik daarom langs de jury met de vraag of ik even mijn spalkje mocht strakker trekken en een rondje compensatie kreeg. Dat was geen probleem, dus met het klittenband knellend over mijn pink reed ik een ronde later weer terug in het peloton. Dat ging drie rondes goed. Tot ik opnieuw hetzelfde probleem had. Maar dan dubbel zo pijnlijk, omdat ik het klittenband zo strak had aangetrokken. Ook kreeg ik ineens erg veel last van mijn pols, omdat ik mijn hand toch ook anders op het stuur legde dan normaal (getuige de grote rode plek aan de onderkant van mijn handpalm). Na veertig minuten vond ik het mooi geweest. Ik had eventjes wat op snelheid kunnen oefenen en heb een miniportie koersgeweld gehad. Daar moet ik het voorlopig maar even mee doen. Totdat die pink weer ‘s helemaal genezen is.