Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

Thijs Al is mijn held

Thijs Al

Thijs Al

Thijs Al is mijn held. Niet op het veld, maar op de baan. Gisteren, bij de vrije training op Sloten reed ik in een mooi treintje achter de blauwe AA-billen van Thijs. Plots stuurt een man, die tussen ons treintje en een langzamer treintje onderin de baan rijdt, naar rechts, ons treintje in. Precíes voor mij langs, tegen de fiets van Thijs. Er was gelukkig nog wel wat ruimte hoger in de baan, dus Thijs wist ondanks het lichaamscontact een ongeluk netjes te pareren. Uiteindelijk niks aan de hand. Maar ik was er toch wel best van geschrokken. Ik dacht echt: Hier ga ik! Mijn eerste valpartij op de baan! Mijn benen trilden flink in de pedalen. Maar zoals je moet leren met rijlessen en ook in het peloton; vergeten en doorgaan. Dus ik reed de trillingen uit mijn benen en vervolgens nog een paar rondjes.

Later, toen R. me kwam ophalen om te gaan lunchen (eh, oohja, en ook om te gaan zwemmen…) kon ik Thijs nog even bedanken voor zijn smoothe actie. R. en hij kennen elkaar, dus kwam het tot een gezellig babbeltje. Ik was echt blij met Thijs, hij is voorlopig in ieder geval een beetje mijn held. Had de man namelijk ingestuurd op mij, dan had ik dat uit onervarenheid zeker niet zo goed kunnen oplossen. Had ik misschien mijn benen proberen stil te houden of was ik verstijfd van angst. De man keek later op het beton nog even naar zijn achterband, alsof het daar aan lag, maar dat was duidelijk niet het geval. Maar goed, nu had ik Thijs nog om mij te redden, een volgende keer zal ik zelf de tegenwoordigheid van geest moeten hebben om zo’n stuurfout niet te laten eindigen in een valpartij. Hopelijk duurt dat nog lang.

Foto: Leontien.nl