Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

Topweekend: ’t rood-wit-blauw en een prijsje gepakt

Het was een topweekend! Of eigenlijk was het een topwéek! Want op maandag reed ik mijn allereerste wedstrijd uit. Niet volgens de officiële uitslag, maar officieus genoeg om het voor mij toch te laten tellen. En er stonden deze week nóg twee wedstrijden op het programma. Eén Nederlands Kampioenschap, dat voor journalisten op zaterdag en een rondje in de buurt tijdens de 30e Wielerdag Zoeterwoude op zondag. Beide belangrijke, leuke wedstrijden waar ik na mijn ‘stap vooruit’ in mijn wielrencarrière erg naar uit keek.

ik252bwilfriedklein1Vijf vrouwen hadden zich aangemeld voor het NK, waarvan er uiteindelijk drie aan de start stonden. Wellicht deed het bar slechte weer hen besluiten om niet helemaal naar dat zuidelijke plaatsje Zundert af te reizen. Want bar was het. En Zundert lag zo zuidelijk, dat je in België lag als je struikelde. Gelukkig hoefden we niet met zijn drieën de wedstrijd te rijden, maar mochten we het gezelschap van het B-peloton opzoeken. Wilfried de Jong bleek last minute toch ook een gooi naar de titel te doen en tijdens het inrijden heb ik hem mooi nog even kunnen vertellen dat ik het toch wel erg jammer vond dat Marijn niet in de laatste Holland Sport-aflevering had gefigureerd.

podiumkleinTijdens de wedstrijd was Wilfried eerder afstopper dan tempomaker, want zijn maatje was al na 100m gedemarreerd en hield tot het allerlaatst stand. Daarachter werd flink gereden om de podiumplekken. Ik begaf me voor in het peloton om zo elke potentiële aanval van één van de dames te counteren. Maar dat was gelukkig niet nodig. Al na één ronde lagen enkele mannen en de twee andere dames op achterstand. Het lukte hen niet meer om aan te pikken. Ik hoefde alleen maar in het peloton te blijven en ik zou winnen… Hoop gloorde. In de achtste en laatste ronde kon ik hen zelfs nog net dubbelen voor ik als eerste dame over de streep kwam en de titel pakte! Nederlands Kampioen! Ikke! Het is dan wel in de subcategorie journalisten, maar ik kreeg toch maar mooi het rood-wit-blauw omgehangen! Ik was trots! Ik bén trots! En dan niet alleen vanwege die overwinning, maar ook door hoe ik de wedstrijd had gereden.

zwoudekleinBij de Ronde van Zoeterwoude reed ik dus zonder druk. Ik had al twee mooie wedstrijden gereden deze week, de eerste overwinning in mijn wielercarrière was binnen en ik ging kijken wat ik vandaag nog over had in de benen. Nadat de start was vertraagd door een auto op het parcours die moest worden weggesleept (en waarmee de afstand gelukkig werd verkort tot 60 in plaats van 70 km), begon die voor mij dramatisch. Een regen- en moddersproei in mijn gezicht zorgde voor hélse pijn en tijdelijke blindheid. Dus ik had in no time een gat met het peloton. Ik besloot door te blijven rijden en kwam wat andere rensters tegen. Toen het parcours halverwege de wedstrijd droog werd vormde zich een tweede peloton. En daarin ben ik, zonder dat ik als een blind aapje hoefde rond te rijden, wel lekker aangehaakt. In dat tweede pelotonnetje sprintte we op enkele rondes voor het eind af. Op de meet gedubbeld door het eerste peloton, wat de situatie er niet veiliger op maakte – foutje van de jury. Met een 30e plek heb ik deze wedstrijd uitgereden, en ik heb er zelfs nog een prijsje mee gepakt. Wat een fijne afsluiter van het weekend!

En wat is wielrennen toch leuk!