Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

‘Vaatdoek’-lady

3mscotchbritehi-techcleaningclothforgadgetsIk voel vóór een wedstrijd meestal nog niet of mijn benen goed zijn. Pas na een aantal kilometer en één of twee versnellingen weet ik of ik – voor mijn doen – goede benen heb. Misschien is het een kwestie van ervaring, misschien komt het wel nooit. Maar, gisteren; toen wist ik absoluut zeker dat mijn benen níet goed waren. Sinds de Ronde van Waddinxveen waren mijn benen nog niet goed hersteld. Sterker nog, ze gingen eigenlijk steeds méer pijn doen. (Wellicht had dat iets te maken van de verhuizing van ons kantoor, waarvoor alle dozen ingepakt moesten worden en alles klaargezet moest worden…) Ik wist dat ik als een vaatdoek zou gaan rijden op de eerste volledige rit van de Swift Time Trials. De vier beste ritten van de zes tellen mee voor het klassement, dus ik mag bij eentje wel wat minder presteren – maar ik hoopte tegen beter weten in dat het misschien toch mee zou vallen.Maar nee. Het werd een beschamende tijd. Tijdens het fietsen voelde ik al dat het niet goed ging, hoewel ik de schade wist te beperken tot één inhaalactie. Voor mijn gevoel stond ik echt helemaal stil, maar het gebrek aan inhalers gaf me een klein beetje vertrouwen dat de sterke wind ook voor de andere renners een erge hinder was. Maar de uiteindelijk tijd was nog slechter dan mijn tijd op het CK Tijdrijden vorig jaar. Echt belabberd. Het enige pluspuntje wat ik hier uit kan halen is dat ik blijkbaar toch een beetje kan inschatten of mijn benen goed zijn of niet. Whoop-tee-doo.