Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

Van 1cm moet je al plassen

Afgelopen week stoorde ik me er steeds meer aan dat ik niet lekker op mijn fiets zat. Ik had al langer het idee dat er iets bijgesteld moest worden, maar ik wilde er eerst zelf proberen achter te komen wat er dan precies niet klopte. Dat was me niet gelukt, dus besloot ik maar naar Van Herwerden te gaan en hen om hulp te vragen. Na wat getrappel op een Tacx en wat overleg werd er besloten mijn zadel een centimeter naar achteren te schuiven. Op het ritje terug naar huis merkte ik al direct verschil. De kracht in mijn benen werd goed omgezet in de omwentelingen die ik maakte op mijn trappers.
Ik stapte zaterdagochtend dus opgelucht op mijn fiets, met een nieuwe kilometerteller, geen zorgen over de 170km die voor de boeg lagen. Het was de schijnbaar mooiste lange Swift toertocht van het seizoen, de Bos- en Heidetocht richting Hilversum. Ik wilde al heel lang een keer een ritje maken naar mijn voormalige werkplek bij de AVRO en ik vond ‘t erg leuk om deze rit in gezelschap van Swift-maatjes te maken. Tot onze eerste stop hadden we nog niet veel bos of heide gezien, maar het was prachtig weer en dus genieten. Na de appeltaart stapten we weer op de fiets en kort daarna kwam ‘t hoor; ik moest ontzettend nodig plassen! De tweede stop was pas na 50km en ik wilde ook niet het hele peloton mannen laten stoppen omdat deze dame zo nodig haar vrouwenblaas moest legen. Doorbijten en verder fietsen dus. Het aanzicht van het plaatsnaambord ‘Tienhoven’, waar de tweede stop zou plaatsvinden, was hemels en nog vóor de koffie was besteld stormde ik naar de toiletten in het mooie cafétje.

Maar slechts vijf minuten nadat we weer op de fiets stapten zat ik weer met ‘t hoognodige gevoel. Ineens kwam de herinnering terug aan Limburgs Mooiste, toen ik ook de eerste langere tocht op een nieuwe fiets reed en ik een weekend lang het constante gevoel had alsof ik naar de wc moest… – Het verzetten van mijn zadel! Een nieuwe zitpositie, en dus weer andere gevolgen voor je lichaam. Naast de gigantische spierpijn in mijn bovenarmen vanwege deze andere zitpositie was er dus ook het plasgevoel. Wat een verschil 1cm kan maken! Het was dus nog eens 60km doorbijten terug naar Leiden. Gelukkig vielen de laatste 15km samen met het einde van het woensdagavondrondje en kon ik de kilometers op de automatische piloot afmaken. Het was erg zwaar geweest, maar niet vanwege de beentjes! Volgende keer bij een verandering aan mijn fiets eerst dus maar flink wat wennen op kortere tochtjes!