Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

Van jonge menschen, de dingen die voorbij gaan

roef-en-jeroenNiet alleen binnen de topsport zakken mensen zomaar in elkaar en overlijden kort daarna. Dat gebeurt overal. Ook in de theaterwereld. Maar hoewel je je er bij topsporters wellicht nog iets bij voor kunt stellen (grote inspanningen, je lichaam tot het uiterste drijven, misschien slechte ‘spullen’ pakken), is dat bij acteurs veel minder voor de hand liggend. Afgelopen week zakte Jeroen Willems tijdens een repetitie voor het 125-jarig bestaan van Theater Carré door zijn benen. Hij kwam niet meer bij: hartstilstand. Vijf jaar geleden was er het plotseling sterven van Roef Ragas, de knappere en naar mijn idee ook getalenteerdere broer van Bastiaan Ragas. Hij zat aan tafel en viel gewoon voorover. Ook hij: hartstilstand. Omdat ik hem een prettig acteur vind en zijn carrière op televisie en toneel volgde, kwam zijn overlijden best als een schok voor mij. Zoals dit soort gebeurtenissen bij mij altijd eigenlijk best een flinke impact hebben.

En dan ga je toch ook weer nadenken over je eigen sterfelijkheid. Of ben ik daarin de enige? Want had ik er het in mijn vorige blog nog over dat ik een lange periode van oorlog en schaarste waarschijnlijk niet goed zou doorkomen, er spontaan bij neervallen kan natuurlijk ook gewoon gebeuren. Voor mijzelf zou ik daar de voorkeur aan geven. Sterven na een lang ziekbed lijkt me maar niks. Dat geeft je familieleden echter niet de kans om afscheid te nemen, en dat is ook weer niet ideaal. Maar ach, sterven is in géén geval ‘ideaal’.

Maar je kunt er niet voor weglopen. Als je al ziet van hoeveel bekende mensen er zonder aanleiding het lampje uitgaat (denk alleen al aan James Beck, Michael Clarke Duncan en Brittany Murphy), dan betekent dat dat een net zo groot aandeel van de mensen die niet bekend zijn óók zomaar overlijdt. En die groep is in zijn geheel een stuk groter. Daarom moeten we vooral genieten van elke dag en tegen alle mensen die we lief vinden zeggen dat dat zo is. Het is misschien een kleine cliché-blog tussen al mijn fietsverhalen in, maar af en toe een serieuze boodschap misstaat niet, toch? Dus zeg gewoon tóch even ‘hoi’ tegen die ene jongen of meid die je eigenlijk niet zo aardig vindt, vertel je naasten dat je van ze houdt, en: don’t sweat the small stuff. En laten we vooral zorgen dat mensen niet met opzet in een dodelijke situatie terechtkomen…

Foto’s: Fok nieuws en Joost van den Broek/Volkskrant