Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

Verkenning = 2u 45 minuten fietsen + 10 uur plezier

Soms gebeurt er zóveel op een dag, dat dit met geen mogelijkheid in één korte blog kan worden beschreven. Gisteren was zo’n dag. De dag begon ook al vroeg; om 8.00u ‘s ochtends verzamelden we op Swift. De verkenning van Omloop het Nieuwsblad stond namelijk op het programma. Met deze belangrijke, internationale wedstrijd zullen ook de SwaboLadies het wedstrijdseizoen 2011 starten. Als 1e reserve leek het erop dat ik deze wedstrijd niet zou gaan rijden, maar na J.’s valpartij tijdens haar triathlon-trainingsweekend moet ik wellicht toch in actie komen. Daar was ik best zenuwachtig voor, dus de mogelijkheid om deze wedstrijd te verkennen greep ik met beide handen aan!

img00725-20110220-10031Verdeeld over twee auto’s vertrokken we (in de sneeuw!) naar België. M. en ik zaten bij onze ‘Swabopapa en -mama’ E. en M., de jonge meiden zaten met z’n allen in de ploegleidersauto; J., N. en J., met N. achter het stuur. Net twee weken haar rijbewijs en nu met een wagen volgeladen en fietsen op het dak richting het zuiden. In de buurt van Dordrecht pikten we S., W. en haar vriend C. op.

Maar veel verder dan net over de grens in België kwamen we niet. We kregen een telefoontje van N. dat ze moest tanken, dus zochten we het eerstvolgende tankstation op. Maar dat lag al te ver. Zo’n 5 km ervoor had N. nog net een klein verdrijvingsvlakje gevonden om de auto te parkeren. Terwijl de meiden – bleek later – diverse foto- en videoverslagen aan het maken waren, vulden wij een jerrycan om datzelfde kleine stukje verdrijvingsvlak op te zoeken. Zonder het verplichte lichtgevende jasje aan vulde E. snel de tank. Maar dat bleek niet genoeg om de auto weer op gang te krijgen; hij wilde niet starten. Met een instabiel klein touwtje hebben we de 5 km naar het tankstation afgelegd om daar te proberen de auto weer aan de praat te krijgen. Zo’n anderhalf uur en diverse startpogingen verder startte de auto eindelijk weer! Met de motor stationair draaiende snel de tank volgegooid en toen weer verder op weg naar Gent.

De halve dag was al voorbij, maar zo’n kleine hiccup weerhoudt de Swabo-meiden er niet van toch nog 2 uur en 45 minuten het parcours te verkennen. Het was vooral fijn om de kassei-strookjes te ervaren, te zien hoe je moet fietsen op de meestal in slechte staat zijnde Belgische wegen, te leren dat je op de typische Belgische platen níet in het midden moet terecht komen en om er zelf achter te komen dat het klimmen best oké ging. De echte klimsters gingen er natuurlijk meteen vandoor, maar samen met N. en S. kwam ik toch ook niet héel veel later boven. Goed voor het zelfvertrouwen!

Ook de aandacht die je in België krijgt als team roze meisjes met twee volgauto’s is erg bijzonder! Deze week verkennen wel meer teams de Omloop, dus de bewoners uit deze streek zijn gewend dat er grote namen over hun kleine weggetjes scheuren. Ook al kennen ze onze pakjes dan niet en herkennen ze geen gezichten, toch staan ze ook bij ons eventjes kort stil om te kijken naar het passeren van de rensters. Geweldig!
Het is nu nog vijf nachtjes slapen en dan gaat het wedstrijdseizoen officieel van start. Ofwel op de fiets, ofwel in de ploegwagen; ik ben erbij! Maar eerst nog de ploegenpresentatie een dagje ervoor. Een speciaal weekje dus voor dit beginnend renstertje!