Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

Verraderlijk zonnetje

Tussen al het trainings- en koersgeweld van de afgelopen periode ging ik vandaag weer eens mee met een lange toertocht van Swift, de Vechttoer. Buienradar gaf aan dat het droog zou blijven, met een lekker zonnetje erbij. Een goed vooruitzicht. Toen ik vanochtend mijn gordijn opendeed hing er wel een lelijke, donkergrijze wolk boven Leiden, maar die bleek gelukkig niet door te zetten. Het zonnetje kwam al enigszins door, dus ik besloot mezelf geheel in Leontien.nl-kledij te steken; de broek, het teamshirt met lange mouw en (jaja) de sokken. Vrolijk, goed beschermend tegen de (toch al wel) koude wind en rijdend reclamebord voor het vrouwenwielrennen.

Het voordeel van zo vroeg (8.30u) vertrekken is dat het nog lekker rustig is op de weg. Nadeel is dat de weg af en toe nog nat is. Zoals vanochtend, na een dag én nacht vol regenbuien. Had ik dus toch, ondanks het lekkere fietsweer, last van viezigheid in mijn lenzen. En viezigheid op mijn benen. En op mijn schoenen. En langs mijn gehele voorkant én achterkant… Gelukkig vind ik al dat gesproei niet zo erg. Ik besteed vrij veel aandacht aan hoe ik er uitzie op de fiets (mooie kleding, nagellak op, vaak ook make-up), maar zodra ik eenmaal op de fiets stap maak ik me geen seconde meer druk om mijn uiterlijk. Plensbuien, modderpoelen, windvlagen, het maakt me echt niet uit wat ik allemaal te verduren krijg. Als ik maar het gevoel heb dat ik goed heb gefietst.

Dat was gelukkig zeker het geval vandaag. Door dat vele trainen met snelle mannen en het wedstrijdrijden heb ik mijn vorm in relatief korte tijd toch wel weer veel verbeterd. Aan het begin van het seizoen reed ik op zaterdag nog met de langzame groep mee, nu koos ik voor de snelle. Maar zelfs daar lag het tempo voor mij aan de lage kant. De 70 km tot de stop waren nog voor de wind, dus dat ging gemakkelijk. De snelheid had wat mij betreft wel wat opgeschroefd mogen worden. Ook om warm te worden en te blijven, want de herfstwind heeft Nederland inmiddels toch wel bereikt! Na de stop keerden we terugwaarts naar Leiden en hadden we dus tegenwind. Ik kon lekker even aan de bak tijdens de gedeeltes die ik op kop reed. De venijnige wind aan het water was hard werken, maar het voelde goed om fijn de beentjes te laten draaien. Ik kreeg het compliment dat ik ‘fietste als een vent’, wat natuurlijk erg mooi is om te horen, maar toch ook een beetje ingaat tegen mijn geëmancipeerde principes.

Eindresultaat: lekker een dag gefietst, met mooi weer, maar vieze kleding!