Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

We gaan verder…

marijnennaatNaar aanleiding van Marijn’s brief over vrouwenwielrennen, die ik gisteren ook op mijn eigen site publiceerde, raakten R. en ik in een discussie. Die ontstond toen R. zei dat er om het wielrennen te promoten meer op regionaal niveau moet worden georganiseerd voor vrouwen, waarop ik reageerde dat dat in principe twee verschillende discussies zijn. Maar die twee zaken zijn uiteraard erg aan elkaar gelinkt. Maar waar ik de ontwikkeling van beide vooral uit een professionalisering van het vrouwenprofwielrennen zie, vindt R. dat men juist op regionaal niveau moet beginnen. Ik zal uitleggen hoe ik het zie.

In de vrouwencategorie fietsen alle vrouwen met elkaar. Wil je wedstrijden rijden op een racefiets? Dan kom je eigenlijk altijd uit op de categorie elite zonder contract. Voor vrouwelijke amateurs zijn er namelijk nauwelijks wedstrijden – als er überhaupt al wedstrijden zijn voor alléén deze categorie. Ikzelf heb er in ieder geval nog nooit over gehoord. Voor elite zonder contract zijn er wel wat mooie klassiekers in het land, maar verreweg de meeste wedstrijden zijn samen met de elite mét contract, de profs dus. Hoe anders is dat bij de mannen, waar profs (elite met contract), elite (zonder contract), amateurs en sportklasse vier aparte, grote categorieën zijn. En dan zijn er nog de belofte- en masters-categorieën. Zo kan iedereen op zijn eigen niveau wielrennen en is de instap niet te hoog.

Maar waarom zijn er zoveel mannelijke coureurs op élk niveau? Omdat mannenwielrennen heroïsch is, met de drie jaarlijkse grote rondes en de vele klassiekers die we op tv zien. Heel veel jongetjes willen dat ook en gaan dus wielrennen. Dat voorbeeld is er bij de vrouwen niet. Daarom ben ik het met Marijn eens dat vrouwenwielrennen meer aandacht – en daardoor meer financiële middelen – kan krijgen en een professionalisering kan doormaken wanneer organisatoren van grote mannenwedstrijden verplicht worden ook een vrouwenwedstrijd te organiseren. Als het aan die kant groeit, dan zal het namelijk ook aan de onderkant, bij de amateurs op regionaal niveau, groeien. jeanineDan kan elk jong meisje opkijken naar een Lucinda Brand, een Regina Bruins of een Annemiek van Vleuten. Dan komen er op den duur vanzelf genoeg meiden die wedstrijden willen rijden om ook vier goed gevulde vrouwencategorieën te hebben, waar er zelfs op regionaal niveau voldoende meiden aan de start staan. En als er regionale toppers komen, dan is het voor meiden nóg gemakkelijker om zich daarmee te identificeren. En dan raakt de sport in een positieve, opwaartse spiraal. Dat zou ik graag zien. Maar zoiets kost tijd. Dus ik denk niet dat ik dat in mijn rensters’carrière’ nog zal meemaken. Maar voor de generatie na mij dan. Dus Pat McQuaid; heeft u inmiddels Marijns brief al gelezen??

Foto’s: Rose Mentink en FotoKoos