Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

Wiebelige benen

Het ging niet lekker gisteren, in Oostvoorne. Ik had al de hele dag wiebelige benen en ik kreeg dat er maar niet uit. Een kop sterke koffie, een stevige lunch, een vol fruitdrankje; het hielp allemaal niet. Samen met D. reed ik naar het zuidelijke plaatsje. Zij was in de Ridderronde Maastricht in de hekken beland en had er ook niet bijzonder veel zin in. Ik stond nog steeds met wiebelige benen aan de start. De eerste geneutraliseerde ronde ging al meteen met een volle 45 km/u, dus na de vliegende start was het keihard werken om bij te blijven. Wat uiteindelijk niet lukte. En het ging regenen. Op mijn Michelin-bandjes, waar Peter van Petegem de natte edities van Parijs-Roubaix altijd door verloor, werd ik er niet zekerder op. Na 12 rondjes hield ik het voor gezien. Maar ik baalde wel – wanneer kan ik nou eindelijk eens een beetje lekker meedoen in een wielrenwedstrijd…??
monstersinc-booDus toen dat kleine meisje, met van die lieve paardenstaartjes, me bewonderend aankeek vanwege die mooie roze outfit, moest ik toch wel even glimlachen. Het maakt haar niet uit of ik goed rijd, of ik mee zit in een ontsnapping of überhaupt het peloton kan bijhouden. Zij vindt mij een geweldige renster vanwege mijn roze pakje. Heerlijke simpelheid. Dus de volgende keer als ik het niet meer zie zitten en denk over afstappen, dan zal ik me dit herinneren. En dan zal ik voor dat meisje aan de kant op de fiets blijven zitten!

Afbeelding: Disney Pixar