Jeanine Laudy

LetterProfessor

INFO@JEANINELAUDY.NL

Wielersport-column ‘Hartekreet’

wielersport-jeanine-laudyMijn column voor de nummer vier van Wielersport lag al heel lang klaar. Gedurende het seizoen werd het me steeds duidelijker dat ik de lastigheid van gecombineerde wedstrijden voor elite mét en zónder contract wilde benoemen. Het is zo namelijk niet leuk meer. Op de papieren versie heb ik al veel leuke en steunende reacties gekregen. Nu is mijn column ook online te lezen, hopelijk met nog meer reacties tot gevolg. Op 9 oktober ga ik samen met vier pelotongenoten naar de KNWU, om – onder andere – hierover te praten. Graag hoor ik of er vanuit het damespeloton nog meer zaken zijn die we met de KNWU zouden kunnen bespreken. Ik kan uiteraard niks beloven, maar een persoonlijke dialoog met de KNWU is al een mooie ontwikkeling!

Ik heb het al eens eerder gezegd; ik ben geen sublieme renster. Mijn doel voor dit seizoen, een klassieker uitrijden, heb ik niet gehaald. En ik heb me niet geplaatst voor het NK. Op zich niet erg. Na mijn eerste seizoen, waarbij ik net een klein jaar op de racefiets zat en waarin ik lukraak overal ben gestart, ben ik vorig jaar pas voor het eerst echt gaan werken aan een (lange termijn) stappenplan naar het eliteniveau. Ik zit nu in mijn tweede seizoen met een serieuze opbouw.

Maar ik ben wel sterker geworden. Ik heb meer spieren, ik kan beter pelotonrijden en in tijdritten haal ik structureel PR’s. Ik ben dus wel degelijk vooruit gegaan. Waarom merk ik dat dan niet? En haal ik nog steeds meer DNF’jes dan me lief is? Het antwoord is volgens mij simpel. Terwijl ik in twee, drie jaar tijd misschien 10% vooruit ben gegaan, is het vrouwenpeloton dat als geheel zo’n 15%. Het damespeloton professionaliseert en de rensters drijven het niveau van zichzelf en elkaar in een moordend tempo omhoog.

Daarom een welgemeende hartekreet aan de KNWU en wedstrijdorganisaties. Een hartekreet waarvan ik weet dat die ook bij veel van mijn pelotongenoten leeft. Organiseer alstublieft meer wedstrijden voor alleen dames zonder contract! En maak hierop dan ook geen uitzonderingen, zoals ik in de afgelopen seizoenen al meermalen heb meegemaakt. Dat je van tevoren denkt eindelijk een keer met meiden van je eigen niveau te starten, om er op de dag zelf achter te komen dat er toch profdames worden toegelaten. Nederlandse en buitenlandse profdames. Die laatste groep met het argument ‘omdat die zich niet via de website kunnen aanmelden, daarom móeten we ze laten starten’. Ik begrijp het nog steeds niet.

De scheiding tussen elite zonder en met contract hoeft niet permanent gemaakt te worden. Nog niet, hoewel ik denk dat die periode ook in het verschiet ligt. En toegegegeven, het is af en toe ook best leuk om met de allerbeste dames van Nederland – de wereld! – aan de start te verschijnen. Maar hun niveau is inmiddels zó hoog. Het verschil zó groot. Het is voor ons dames die fulltime werken of studeren en hun fietshobby daarnaast moeten uitoefenen haast niet meer te doen. Gun ons daarom alstublieft wat vaker een wedstrijd waarin we leuk mee kunnen doen. Waarin een renster zonder contract zou kunnen winnen. Waarin dames van mijn niveau een keer echt mée kunnen koersen, in plaats van er met de tong op het stuur achteraan te hobbelen. U zou er mij en veel van mijn pelotongenoten zonder contract zeer blij mee maken!

De column in pdf downloaden kan hier.